Kolka u niemowląt to niekontrolowany płacz dziecka o nieznanym pochodzeniu, pojawiający się zazwyczaj w godzinach popołudniowych i wieczornych, regularny, trudny do uspokojenia. Te przykre dolegliwości pojawiają się zazwyczaj po pierwszym miesiącu życia i nie powinny trwać dłużej niż do szóstego miesiąca. Kolka, niestety, najczęściej ma niekorzystny wpływ na sen malucha.

Atak kolki zaczyna się najczęściej gwałtownie, nagłym płaczem lub krzykiem. Dziecko zaczyna się prężyć, zaciska piąstki, ma wzdęty i twardy brzuszek, kopie nóżkami. Kolka jako jednostka chorobowa nie jest zaliczana do schorzeń ciężkich, jednak w znacznym stopniu może niepokoić młodych rodziców, bezsilnych wobec rozpaczliwego płaczu ich maleństwa. Krótka definicja kolki, sformułowana przez amerykańskiego pediatrę Morrisa Wessela, mówi o "regule trzech": niemowlęta cierpiące na kolkę płaczą ponad 3 godziny dziennie, przez więcej niż 3 dni w tygodniu, przez co najmniej 3 tygodnie. Zanim stwierdzisz jednak, że Twoje dziecko ma kolkę, wyeliminuj inne prawdopodobne przyczyny niepokoju, m.in:

  • bolesne wzdęcia, spowodowane zbyt szybkim połykaniem przez dziecko pokarmu
  • głód lub pragnienie
  • zmeczenie
  • temteratura (dziecku może być za gorąco lub za zimno)
  • ból lub swędzenie
  • zapalenie ucha, przeziębienie lub zakażenie układu moczowego

 

100 dni płaczu?

Jeśli Twój pediatra wykluczył powyższe dolegliwości i sugeruje, że maluchowi może dokuczać kolka, postaraj się przede wszystkim łagodzić jej objawy. Co możesz zrobić?

  • kiedy karmisz dziecko, staraj się, aby znajdowało się ono raczej w pozycji półsiedzącej, niż leżącej. Będzie to zapobiegało połykaniu wraz z pokarmem zbyt dużej ilości powietrza. Znamienne jest, że kultury, w których kobiety noszą swoje noworodki od pierwszych dni w chustach czy nosidłach o pionowej konstrukcji, nie znają dolegliwości kolkowych.
  • wyklucz z diety (na okres co najmniej jednego tygodnia) produkty mleczne i jego pochodne. Wyniki badań wskazują, że eliminacja z diety niemowlęcia białek mleka krowiego na 6-8 dni jest skuteczna. Efekt zależał jednak od rodzaju zastosowanej mieszanki bezmlecznej - poprawę przynosiły hydrolizaty kazeiny o znacznym stopniu hydrolizy.
  • karmisz piersią - unikaj kawy, herbaty, papierosów, alkoholu i innych używek, mogacych wywoływać u dziecka wzmożoną produkcję gazów.
  • karmisz mlekiem modyfikowanym - pamietaj o jego odpowiedniej temperaturze i średnicy otworu smoczka (zbyt mały otwór może powodować połykanie powietrza).
  • karmiąc piersią kontroluj ilość pobieranego przez malucha pokarmu. Poczekaj, aż opróżni on pierwszą pierś, a następnie przystaw do drugiej. Kolejne karmienie rozpoczynaj od piersi, której dziecko nie opróżniło do końca przy poprzednim karmieniu.
  • po karmieniu postaraj się, aby dziecku się odbiło.
  • wypróbuj codzienny, wieczorny masaż brzuszka. Może być to delikatne uciskanie lub zataczanie kółek podkurczonymi nóżkami.
  • ogrzewaj brzuszek ciepłym strumieniem powietrza z suszarki lub okładaj go termoforem w specjalnym ochraniaczu. Zachowaj umiar i ostrożność, aby nie poparzyć deliaktnej skóry (najlepiej robić to przez warstwę flaneli lub pieluszkę)!
  • wypróbuj podawanie rozkurczowych herbatek ziołowych (z mięty, koperku, kminku).
  • w porozumieniu z lekarzem zastosuj preparaty zawierające simetikon (np. Infacol, Bobotic)
  • spróbuj uspokoić malucha dźwiękami z płyty Dobry Sen. Wielu rodziców na całym świecie potwierdza kojące działanie odgłosów, kojarzących się z życiem płodowym. Pamietaj, aby stopniowo zwiększać siłę dźwięku, zaczynając od całkowitej ciszy (narząd słuchu małego dziecka jest wrażliwy, płynne dostosowywanie poziomu nagrania do Twoich warunków: wielkości pomieszczenia, odległości od głośnika, itp. zapewni bezpieczenstwo uzytkowania). Obserwuj dziecko i jego reakcję. Wyciszenie powinno nastąpić po ok. 2-3 minutach.

 

Twoje emocje

mają ogromny wpływ na właściwe przyswajanie pokarmu przez dziecko. Pamietaj o tym i staraj się zachować spokój, nie tylko podczas płaczu maleństwa - matki często dają się zawładnąć negatywnym myślom już na wiele godzin przed spodziewanym atakiem. Jeśli czujesz się sfrustrowana lub zdenerwowanai, bo nie można uspokoić dziecka, zostaw je w bezpiecznym miejscu (np. w łóżeczku) i wyjdź na kilka minut do innego pokoju, ochłoń, uspokój się. Pomocne jest zaangażowanie innych członków rodziny lub przyjaciół podczas tych trudnych chwil. Dobrze jest także wyjść i spotkać się z rodzicami dzieci w podobnym wieku, aby wymienić doświadczenia i uzyskać wsparcie.


 

Dołącz na Facebooku

Początek strony